Lisa – 400 gram

Afgelopen zomer ging ik naar een kliniek voor therapeutisch vasten, om mijn lichaam te reinigen. Op een zonnige middag ging ik zonnen, en daar, op een ligstoel naast me, lag een beeldschoon meisje met een modellenuiterlijk. We raakten aan de praat over vasten en de redenen waarom we er waren.

“Ik moet 400 gram afvallen,” zei ze.
Ik moest bijna lachen. Ik dacht dat ze een grapje maakte. Maar nee.

“Ik voel me al een jaar dik. Mijn vriend zei dat hij me zou verlaten als ik niet afval… Zie je dit?” Ze kneep in een plooitje huid op haar buik. “Ik schaam me om te gaan zitten.”

Die ontmoeting bleef me lang bij. Ik noemde haar in mijn hoofd: Lisa 400 gram.
Volgens haar vriend zouden mensen zoals ik waarschijnlijk van een klif geduwd moeten worden — want in zijn perfecte Sparta mogen alleen slanke mensen bestaan. De rest? Die zijn overbodig.