Door haar ervaringen en inzichten openbaar te delen, hoopt McFadden niet alleen patiënten, maar ook families troost te bieden. Families dragen immers vaak diepe angsten met zich mee tot de laatste dagen van hun leven. Wanneer families begrijpen dat hun dierbaren niet lijden zoals ze zich hadden voorgesteld, kunnen ze meer aanwezig, kalmer en opener zijn voor betekenisvolle momenten van verbondenheid.
Volgens haar maakt praten over de dood het niet somberder. Het maakt het juist menselijker. Het stelt mensen in staat om het einde van hun leven met begrip en vrede tegemoet te treden, in plaats van met angst. Daardoor wordt een van de moeilijkste momenten in het leven rustiger, zachter en meer mededogend.
