Hij sloeg haar op hun bruiloft – waar iedereen bij was… Maar haar reactie was zó krachtig, dat de bruidegom op zijn knieën viel – en de gasten begonnen te applaudisseren door hun tranen heen.

Vijf jaar later.

Katja draagt die pijn niet meer mee. Ze is het niet vergeten. Ze heeft het geleefd. Niet als slachtoffer. Maar als iemand die ooit zei: ‘Het is genoeg.’

Ze heeft haar eigen studio. Een project voor vrouwen die geweld hebben meegemaakt. Daar zeggen ze niet: ‘Wees sterk.’ Daar zeggen ze: ‘Je bent al sterk omdat je hier bent gekomen.’ Ze helpen met huisvesting, werk, papieren, met jezelf.

Alles begon met één klap. Eén avond. Eén ‘nee’.

Zij en Igor trouwden stilletjes. Zonder menigte. Zonder champagne. Gewoon de burgerlijke stand, pizza en een film. Het was van hen. Zonder show. Zonder angst.

Twee jaar later werd Sonja geboren. Toen Katja haar dochter tegen zich aandrukte, huilde ze voor het eerst van geluk.

— Nu weet ik hoe het moet zijn, — fluisterde ze.