Ik verstuurde een pakket met kleding… En een jaar later kwam het aan.

“Deze kleding heeft ons door een van de moeilijkste periodes in ons leven heen geholpen. We hadden niets. En toen, van een vreemde, kwam er vriendelijkheid. Niet alleen materiële hulp, maar ook het bewijs dat iemand om ons gaf.” 

Ze bedankte me niet alleen voor de kleding.

Ze bedankte me voor de ontmoeting.

Omdat hij zich niet omdraaide.

Omdat ik haar hulp heb gestuurd toen ze zich onzichtbaar voelde.

Ik ging zitten.

En ik huilde.

Niet omdat ik iets bijzonders heb gedaan.

Maar dat heb ik niet gedaan.

Het was gewoon een doos.

Gewoon een badge.

Een moment om te zeggen: “Ja, ik kan helpen.”

En toch betekende het alles.

💬 Solo Act Wave

Wij geloven dat vriendelijkheid iets groots moet zijn.

Wij vinden dat je dit absoluut moet zien.

Wij geloven dat het de wereld moet veranderen.

Maar soms zijn de meest krachtige daden de meest stille.

Maaltijd bezorgd

Een berichtje met de tekst “Ik denk aan je”.

Een jas die aan iemand op straat wordt overhandigd.

Een doos met kleren, verzonden naar een onbekende.

We zullen wellicht nooit weten hoe ver deze golven zullen reiken.

Maar dit verhaal bewijst het volgende:

Vriendelijkheid is nooit tevergeefs.

Ook al lijkt het klein.

Zelfs als je niets kunt horen.

Ook al vraag je je af of het ertoe doet. 

Omdat ergens – misschien een paar maanden later, misschien een paar jaar later –

Het kind van iemand zal stralen in de jurk waar ze zo dol op waren…

En je moeder zal een brief schrijven die je leven zal veranderen.

📸 Ik heb foto’s geüpload naar het album

Niet op sociale media.

Deel niet met als doel lof te ontvangen.

Maar voor mij.

Een stille herinnering op moeilijke dagen:

Je hoeft de wereld niet te redden.