Sofja zweeg. Ze stapte opzij, streek haar haar achter haar oor en liet met haar hele houding zien dat ze geen zin had het gesprek voort te zetten.
’s Avonds kwam Olegs zakenpartner en vriend — Slavik — op bezoek. Hij was lang, gespierd, met een constante spottende glimlach. Hij was degene die “de goederen leverde” en Oleg hielp met de verdeling over de verkooppunten.
— Sofja, lieverd, kan ik een kopje thee krijgen? — vroeg hij luid terwijl hij al met zijn kenmerkende charmante glimlach naar de keuken liep.
— Natuurlijk, ik zet zo de waterkoker aan, — antwoordde zij rustig.
Intussen sprong Lika meteen op naar Slavik, nieuwsgierig naar de datum van de volgende levering van merkkleding:
— Slavik, lieverd, zeg eens, wanneer kunnen we de nieuwe collectie verwachten? Mijn garderobe raakt op en de fotoshoots komen eraan!
— Schat, — zei Slavik met een ondeugende knipoog, — zodra de vracht arriveert, ben jij als eerste aan de beurt in het magazijn. Maar nog even geduld, lieverd.
Met z’n drieën gingen ze naar de tweede verdieping, waar de biljarttafel stond. Sofja hoorde de mannen boven haar hoofd lopen en het luide gelach van Lika. In haar eigen huis voelde ze zich als een ongewenste gast.
Ze dacht terug aan de tijd dat zij en Oleg hun bedrijf begonnen: een klein kraampje met kleding bij het station, toen een marktkraam, daarna een winkeltje in hun kleine stadje… Sofja was de stille kracht achter het bedrijf: zij naaide, maakte oude kledingstukken weer mooi, creëerde unieke accessoires en veranderde gewone producten in ware kunstwerken. Oleg hield ervan het “gezicht” van het bedrijf te zijn — contact met klanten, onderhandelen, genieten van elke verkoop. Samen verdienden ze hun eerste geld en waren ze blij met elk klein succes.
Toen besloten ze een deel van de winst te investeren in grond en begonnen ze een huis voor hun gezin te bouwen. Maar alles veranderde toen hun dochter naar groep 1 ging en Oleg plotseling interesse kreeg in nieuwe “avonturen”. Na een grote ruzie stelde Sofja een scheiding voor, maar die kwam er toen niet: Oleg smeekte haar te blijven, want het hele bedrijf hing van haar af. Ze maakten toen een afspraak — het huis werd op naam van hun dochter gezet en Sofja bleef in het huis wonen. Maar een paar jaar later, toen Oleg weer een andere vrouw ontmoette, gingen ze toch uit elkaar.
