— Mam! — riep Evgenia uit toen Sofya bij het buitenhotel arriveerde waar haar dochter verbleef. — Heb je het eindelijk besloten?
— Ja, mijn zaken zijn geregeld. Nu zijn we vrij, — antwoordde Sofya terwijl ze haar dochter omhelsde. Tranen van vreugde en opluchting glinsterden in de ogen van beide vrouwen.
— Hebben ze het geld voor het huis overgemaakt? — vroeg Sofya.
— Natuurlijk, het volledige bedrag. Ik heb Kirill van het agentschap gemachtigd om de verkoop te regelen. Hij is waarschijnlijk al in gesprek met jouw ex, — vertelde Evgenia terwijl ze op de klok keek.
— Ik kan zijn reactie wel voorstellen, — zei Sofya met een spottende ondertoon.
— Mam, denk daar niet aan. Hij heeft altijd op je neergekeken, en ik heb geen medelijden met hem. Laat hem zijn eigen sores maar uitzoeken, — verklaarde Evgenia vastberaden.
— Hij heeft bergen schulden, leningen voor de winkels, zijn bedrijf valt uit elkaar. Nu is hij failliet en dakloos. Ja, dat is het… — voegde Sofya toe, maar haar gezicht straalde tevredenheid uit.
— Wat nu, mam?
— Weg van je vader. Laat hem zijn problemen maar zelf oplossen.
— Je hebt het geweldig gedaan, mam, — zei Evgenia goedkeurend terwijl ze haar tas over haar schouder gooide. — Laten we opnieuw beginnen.
Ze wisselden een glimlach en lachten samen. Sofya en Evgenia begonnen aan een nieuw leven, ver achter zich latend de schandalen en valse relaties. Er gaan geruchten dat er een strafzaak tegen Oleg werd gestart wegens belastingfraude. Hij moest zijn appartement, zijn reservewagen en alle voorraad uit de magazijnen verkopen. Gebroken en gedemoraliseerd keerde hij terug naar zijn moeder — degene die ooit had aangedrongen op de scheiding van Sofya en de overdracht van het bedrijf aan haar. Nu gaf zijn ex-schoonmoeder zichzelf de schuld van haar beslissing, maar het was te laat. Elke avond had ze ruzie met haar zoon en eiste geld. Sofya en haar dochter vestigden zich in een gezellig huis aan zee en vergaten voorgoed het verleden.
