Nu praat ik er openlijk over—met buren, collega’s, met iedereen die denkt dat dit alleen anderen overkomt. Dat is niet zo. Het gebeurt in rustige buurten. In gewone huizen. Bij mensen die denken dat ze voorzichtig genoeg zijn.
Als je dit leest, zie het dan als een herinnering. Controleer wie jouw reservesleutels heeft. Let op wat niet klopt. En als iemand je zegt dat er iets niet in orde lijkt, luister dan.
Stilte is wat het liet doorgaan.
En het verhaal vertellen is hoe ik ervoor zorg dat het niet nog eens gebeurt.
