De voorbereiding op de bruiloft was een tijd van puur geluk. Na talloze vertragingen door de pandemie en andere levensperikelen, maakten we ons eindelijk klaar voor de grote dag. Elena, haar moeder en ik besteedden uren aan het plannen van elk detail.
We vonden de perfecte sneeuwwitte jurk die Elena in een echte prinses veranderde. Onze families groeiden dichter naar elkaar toe door deze voorbereidingen – het was een tijd van gelach, gedeelde herinneringen en magie.
We kozen een adembenemende locatie aan het strand, waar een boog van witte en zachtroze bloemen het uitzicht op de oceaan omlijstte. Het voelde alsof we in een sprookje stapten, en het zachte ruisen van de golven gaf een extra betovering aan onze vreugdevolle voorbereidingen.
De avond voor de bruiloft leek alles perfect. Het repetitiediner was een feest van liefde, familie en toekomst. Nikita en Elena zagen er zo verliefd uit, zo klaar om samen een nieuw hoofdstuk te beginnen. Het leek alsof niets meer mis kon gaan.
Maar toen kwam de onverwachte wending. Op de dag van de bruiloft, terwijl de gasten begonnen toe te stromen en de zon langzaam onderging en het strand in gouden gloed hulde, hing er een sfeer van verwachtingsvolle spanning. Ik hielp met de laatste voorbereidingen toen ik zag hoe Natalja naar Nikita toe liep.
Ze omhelsden elkaar lang, en daarna gaf zij hem een brief. Ik hoorde alleen hoe ze fluisterde: “Lees dit en vlucht.” Nikita’s gezicht werd lijkbleek terwijl hij de inhoud las. Zonder een woord te zeggen draaide hij zich om, stapte in zijn auto en reed met hoge snelheid weg. Iedereen bleef verbijsterd achter.
