Stap vijf: Zorg voor voldoende licht (maar niet te veel).
Orchideeën houden van helder, diffuus licht.
Ideale locaties zijn onder andere:
Bij het raam op het oosten
Een lichte kamer met diffuus zonlicht.
Te veel direct zonlicht kan bladverbranding veroorzaken, terwijl te weinig licht de regeneratie vertraagt en de bloei verhindert.
Gezonde bladeren horen lichtgroen te zijn, niet donkergroen of geel.
(Aanbevolen plaatsing: orchidee bij een licht raam met diffuus licht)
Stap zes: Verhoog de luchtvochtigheid op natuurlijke wijze.
Orchideeën komen uit een vochtige omgeving. Droge binnenlucht veroorzaakt stress bij hen.
Eenvoudige methoden voor het reguleren van de luchtvochtigheid:
Plaats de pot bovenop de kiezels en giet er water over.
Planten bij elkaar zetten
Besproei de omgeving van de plant lichtjes (niet direct op de kroon).
Streef ernaar dat de lucht vochtig en klam is, niet dat de bladeren nat zijn.
Stap zeven: Voer rustig en zonder agressie.
Zodra er nieuwe groei verschijnt, kan een lichte bemesting nuttig zijn.
Verdunde orchideeënmeststof gebruikt:
Halve sterkte
Eens in de 2-4 weken
Alleen tijdens de periode van verhoging
Bemest een orchidee die stress ervaart of net is verpot niet direct.
Hoe word je beter? (Heb geduld)
Wedergeboorte gebeurt niet van de ene dag op de andere.
Tekenen dat je op de goede weg bent:
Knapperige bladeren zijn steviger.
Nieuwe wortels komen tevoorschijn
De kleur van de bladeren verbetert.
Met bestaande nieuwe woonoor
De bloei is misschien nog niet begonnen, maar het is het wachten waard.
(Suggestie voor beeldplaatsing: een gezonde orchidee met handvatten of bloemen)
Nieuwste editie: Geef niet te snel op
Een orchidee die er dood uitziet, is vaak gewoon aan het rusten.
Met de juiste apparatuur, wortelverzorging, watergift en beginomstandigheden kunnen deze elegante planten verrassende resultaten opleveren. Veel orchideeën herstellen zich sterker dan voorheen en produceren zelfs betere resultaten dan verwacht.
Voordat je een voorwerp weggooit, kun je het nieuw leven inblazen.
Je kunt getuige zijn van iets ingetogens en moois – een herinnering dat geduld en zorgzaamheid zich voordoen wanneer je het het minst verwacht.
