Nu, met de dagboeken van mijn vader opgestapeld op mijn nachtkastje en een nieuw hoofdstuk dat zich voor me ontvouwt, leer ik lichter te lopen. Ik leer mensen te kiezen die mij om de juiste redenen kiezen. En ik draag het laatste geschenk van mijn vader met me mee – niet het huis, niet het geld, maar de herinnering dat ware liefde nooit vraagt: “Wat heb je?” Het vraagt: “Hoe kan ik je bijstaan?”
En dat is de erfenis die het waard is om te koesteren.
