De manager boog zich naar hem teen. “Wil je dat ik de kamer leegmaak?” » vroeg hij zacht.
‘Nee,’ zei ik. “Dit is Chloe’s avond. Laat het maar doorgaan. »
Chloe’s ogen flitsen. “Waarom ben je dan gisteren? »
‘Voor je gezin,’ zei ik. “In zaken. »
Ik zal mezelf helpen om manager te worden. “Wat is de status van verkopers?”
“Vastgelegd,” zei hij snel. “Maar er is één probleem: de kosten van de suite. »
Mijn moeder schoot en de houding. “Suitekosten?” »
Ik heb haar blik gewonnen. “Ik heb alle gegevens die je nodig hebt om te betalen. Het penthouse. Spapakketten. Van bar-upgrade. »
Richard trok zich aan. “Wij zijn je ouders. »
“Ik ging ervan overtuigd,” verbeterde ik. “En je hebt het niet gevraagd. »
De manager gaf mij een tablet met totale totalen. Ik tekende één keer – schoon, bestlist – en zette elke afschrijving naar de kaart die Richard had gegeven.
Het bevestigingsgeluid was zacht. Verwoest.
“Dat kun je niet doen”, zei Richard.
“Dat kan ik,” vervang ik. “En dat heb ik gedaan. »
Ethan keek nu anders naar Chloe – metend, berekend. Van illusie barstte.
