Onze neiging om aan te nemen dat er per se “iets” moet gebeuren.
Onze moeite om subtiele obstakels te herkennen.
We zoeken naar een actie, een beweging, een zichtbaar resultaat… terwijl het werkelijke antwoord de totale afwezigheid van een resultaat is. Het is precies deze paradox die de puzzel zo memorabel en deelbaar maakt.

Een geweldige oefening voor de geest.
Deze uitdaging herinnert ons aan een simpele maar waardevolle regel: neem de tijd om te observeren voordat je conclusies trekt. In het leven, net als bij puzzels, is wat we niet zien soms belangrijker dan wat we wel zien.

De volgende keer dat je een visuele puzzel tegenkomt, probeer dan niet meteen te kijken waar het water naartoe stroomt, maar juist waar het níét naartoe kan stromen.

En nu je het antwoord weet… geef toe: je zou deze uitdaging al graag eens met iemand anders willen aangaan.