En het gaat niet alleen om de winter. Vrouwen is wijsgemaakt dat ze ook in de zomer panty’s moeten dragen. Dat heet “kantoor dresscode”. 8 den!
Wat is 8 den? Je koopt een doos lucht. Je maakt hem open, haalt er niets uit, trekt het aan – en ja hoor, je hebt een panty aan.
Je ziet het niet, maar het is er. En als er een ladder in komt – ren je naar het toilet, gooi je het weg en trek je een nieuwe aan. Een heel ritueel.
Als je al het geld optelt dat een vrouw in haar leven uitgeeft aan panty’s, kun je er een klein land mee kopen. Misschien wel IJsland.
En dan de rimpels. In reclames maken mannen zich daar nooit druk om. Je ziet geen man die in paniek in de spiegel kijkt en zegt: “Rimpels? Probeer onze crème!”
Wat doet een man? Hij wordt kaal. En dan? Zet hij een pruik op? Nee! Hij poetst zijn kale hoofd op en wordt de volgende Bruce Willis.
En een vrouw? Die moet vechten tegen de zwaartekracht. Crèmes, lasers, injecties, behandelingen… Alles om eruit te zien zoals op de foto van tien jaar geleden.
En lingerie? Katoen, comfortabel – goed voor je huid, gynaecoloog blij.
Maar… het is niet sexy. Dus moeten we kanten, microscopisch kleine slipjes kopen – natuurlijk veel duurder. Hoe minder stof, hoe hoger de prijs.
De ideale lingerie is die waarbij het label groter is dan het kledingstuk. En de prijs? Zoals voor een weekendje weg.
Maar je moet ‘speciale lingerie’ hebben. Niet om mee uit te gaan, maar voor ‘het geval dat’. Voor liefde, of… een ambulance.
De tante van een vriendin droeg altijd haar mooiste setje als ze het huis verliet. “Je weet maar nooit,” zei ze. “Als ik op straat een beroerte krijg, wil ik me tenminste niet schamen als ze me uitkleden.”
En mannen? Heb je ooit een man horen zeggen: “Dit is mijn speciale onderbroek voor een eerste date”? Nee. Ze trekken gewoon een schone aan. Klaar.
Kortom – we hebben het over gelijkheid en gelijke lonen. Maar ik zeg: fout! Vrouwen zouden méér moeten verdienen. Want wij geven ook meer uit. Toch?
