P.P.S. En ja, de vleesmolen heeft echt een dubbele bodem. Aan de onderkant zit oma’s recept voor de lekkerste pelmeni ter wereld. Ze zei altijd dat je die alleen met liefde moet maken, en alleen voor de mensen die je het meest dierbaar zijn.”
Er werd zachtjes op de deur geklopt:
— Anja? Mag ik binnenkomen?
Ze veegde haar tranen af:
— Wacht een minuutje.
Ze pakte haar telefoon en zocht een nummer op:
— Hallo, Olga? Met Anna. Sorry dat ik zo laat bel… Ik weet dat u zondag naar het kuuroord vertrekt. Misschien kunnen we morgen afspreken? Ik wil graag leren hoe ik pelmeni moet maken volgens het recept van uw ex-schoonmoeder. Men zegt dat ze de lekkerste ter wereld zijn…
Een jaar later, aan de vooravond van het nieuwe jaar…
— Annetje, het deeg is al gerezen! — klonk Olga’s stem uit de keuken. De geur van verse kruiden verspreidde zich door het hele appartement.
— Ik kom al! — riep Anna terwijl ze zich haastte naar de keuken, waar een feestelijke drukte heerste. — Dima, haal even het gehakt uit de koelkast.
De oude vleesmolen glinsterde in het licht van de nieuwe lamp, speciaal opgehangen voor de familiediners. Op tafel lag al een dun laagje bloem, verse hoopjes dille en peterselie gaven een vleugje groen, en diepe schalen stonden klaar voor het gehakt.
— Weten jullie nog onze allereerste gezamenlijke pelmeniavond? — vroeg Olga terwijl ze het deeg dun uitrolde. — Ik was zo nerveus, mijn handen trilden.
— We waren allemaal bloednerveus, — grinnikte Dmitri terwijl hij behendig uien sneed. — Ik dacht serieus dat het hele idee zou mislukken.
Aan de muur hingen gezamenlijke foto’s — daar waren ze allemaal samen tijdens de kerkelijke inzegening: Anna in een elegante witte jurk met een takje dille in haar boeket (een kleine familiegrap), Dmitri in een klassiek pak, en Olga die straalde met een bijzondere warmte.
Er werd aangebeld.
— Oh, dat zal Serezjka zijn! — zei Olga met een blos op haar wangen terwijl ze snel een blik wierp in de spiegel. — Jullie vinden het toch niet erg? Hij beloofde zijn onovertroffen saus voor de pelmeni mee te nemen. Grootmoeders recept, nog wel.
