Een kraan, leidingen, zeven containers… en een ogenschijnlijk simpele vraag: welke raakt het eerst vol? Dit soort puzzels is fascinerend omdat er minder rekenwerk dan nauwkeurige observatie voor nodig is. De kunst is om de drang te weerstaan om je instinct te volgen en de weg van het water te volgen, alsof je zelf een druppel bent die op het punt staat in het circuit te vallen.
De juiste methode: observeren voordat je conclusies trekt.
Identificeer obstakels: afsluiters, doppen, te hoog geplaatste leidingen… veel obstakels zijn op het eerste gezicht niet zichtbaar.
Lees de helling van de stroomkring af: het water gehoorzaamt de zwaartekracht en kiest de meest directe en minst steile weg.
Vergelijk de lengtes: bij dezelfde lading is de kortste route bijna altijd de beste, vooral als deze minder bochten en aftakkingen bevat.
Houd er rekening mee dat een container pas weer gevuld wordt als deze het afvoerniveau (overloop) bereikt en de rest van de container niet meer voedt.
De klassieke valkuil: niet alle leidingen zijn “open”.
Het probleem zit hem vaak in kleine details: een verstopt stuk leiding, een afvoer die boven het vloeistofniveau zit, een bocht die te hoog is. Het resultaat: aftakkingen die er veelbelovend uitzien, maar waar niets doorheen kan. Dit is wat de meeste mensen in de war brengt, die te snel reageren.
