Wanneer een van de partners financiën tot een voortdurende onderhandeling maakt, wordt het huwelijk een transactie. Andrea zat vast in een nachtmerrie van geldgebrek totdat ze besloot haar man een onverwachte rekening te presenteren.
Ik dacht altijd dat meningsverschillen over geld in een huwelijk over belangrijke zaken gingen, zoals het kopen van een huis, sparen voor je pensioen of het plannen van een vakantie. Nooit had ik me kunnen voorstellen dat ik met mijn man ruzie zou maken over wifi.
Wi-Fi-router | Bron: Pexels
De zondagmiddagzon scheen door de voorruit toen ik van de supermarkt naar huis reed. Ik vroeg me af hoe Thomas en ik hier terecht waren gekomen.
Toen we elkaar ontmoetten, was ik onder de indruk van zijn financiële verantwoordelijkheid. Hij hield zijn uitgaven nauwgezet bij, betaalde elke maand zijn creditcards af en had een aanzienlijk spaarbedrag. Dat leek me een goed teken. Hij was een verantwoordelijke volwassene die me niet in de schulden zou storten.
Man die geld telt | Bron: Pexels
Ons eerste huwelijksjaar verliep vlekkeloos. Naast een gezamenlijke rekening voor huishoudelijke uitgaven, openden we ook aparte rekeningen. Dat leek destijds verstandig. We stortten allebei evenveel geld op de rekening voor hypotheekbetalingen, energiekosten en boodschappen.
Toen ik onze oprit opreed, zuchtte ik. Wat begon als praktisch financieel beheer, was uitgegroeid tot iets heel anders.
Typisch huis in een buitenwijk | Bron: Midjourney
Ik droeg de boodschappen naar binnen. Toen ik ze in de keuken opborg, bedacht ik me hoeveel er inmiddels veranderd was.
Thomas’s “eerlijke” versie veranderde langzaam in een obsessie met het verdelen van elke cent. Aparte rekeningen waren prima, maar daarna kwam de nauwgezette specificatie van elke uitgave, gebaseerd op wie het had uitgegeven en waaraan.
“Andrea, je hebt vandaag 40 minuten lang warm water gebruikt onder de douche. Dat gaat onze gasrekening zeker verhogen,” zei hij vorige maand, met een rekenmachine in de hand.
Een man die zijn uitgaven berekent | Bron: Pexels
‘Thomas, het duurde maar 15 minuten, en dat kwam doordat ik een spier had opgerekt tijdens de yoga,’ antwoordde ik.
Hij haalde zijn schouders op. “Het zijn hoe dan ook extra kosten, dus ik verhoog jouw deel van de rekening deze maand.”
Ik zette een pak amandelmelk in de koelkast en herinnerde mezelf eraan dat boodschappen doen weer een strijdperk was geworden. Als Thomas niets at, zou het mijn schuld zijn. De yoghurt die ik voor het ontbijt had gekocht? Helemaal voor mij. De amandelmelk in mijn koffie? Ook voor mij.
Ontbijtkom met yoghurt, fruit en granola | Bron: Pexels
‘Ik drink geen amandelmelk,’ zei hij botweg, terwijl hij naar een van onze bonnetjes keek. ‘Dat is $4,29 die u verschuldigd bent op de gezamenlijke rekening.’
‘Maar jij drinkt wel de gewone melk die we delen,’ merkte ik op.
‘Ja, omdat we het allebei gebruiken,’ antwoordde hij langzaam, alsof hij het aan een kind uitlegde.
