Het diner werd genuttigd in het gezelschap van Natasha – een miniatuurversie van haar moeder, met dezelfde scherpe ogen en licht samengeknepen lippen. Het gesprek verliep stroef.
Jekaterina vertelde over haar werk in de bibliotheek, over haar plannen, maar voelde constant de bijna beoordelende blikken op zich gericht.
‘En waar zijn je ouders nu?’ vroeg Tamara terwijl ze thee schonk.
‘Op zakenreis. Papa is vaak onderweg.’
‘Oh ja? Wat doet hij precies?’
‘Hij… werkt bij de overheid.’
‘Bij welke overheid?’
‘De regionale.’
‘Ach zo!’ Tamara wierp een snelle blik op haar dochter. ‘En wat is zijn functie daar?’
‘Adviseur.’
‘Gewoon adviseur? Of op een specifiek gebied?’
‘Mam, hou nou op met dat ondervragen,’ mengde Andrej zich in het gesprek. ‘Katja’s vader werkt bij de regionale overheid. Hij is een fatsoenlijk man, dat heb ik je toch verteld?’
‘Ik stel gewoon wat vragen, jongen,’ antwoordde Tamara zacht maar vasthoudend. ‘Ik wil onze nieuwe familielid wat beter leren kennen.’
De eerste dag verliep in gespannen beleefdheid. De tweede begon met een verzoek om te helpen met schoonmaken.
‘Laat maar eens zien wat een jonge huisvrouw kan,’ glimlachte Tamara. ‘In de hoofdstad leren ze toch nog wel schoonmaken, hoop ik?’
Jekaterina poetste en schrobde ijverig, deed haar best te voldoen aan de eisen van haar schoonmoeder. Maar het leek alsof niets aan de standaard voldeed.
‘Kindje, heb je nog nooit ramen gewassen?’ zuchtte Tamara theatraal terwijl ze het glas inspecteerde. ‘Kijk eens wat een strepen. Kom, ik zal het voordoen.’
Tegen de avond brandden Jekaterina’s handen van de schoonmaakmiddelen en was haar stemming tot het nulpunt gedaald. Terwijl ze het servies opruimde, hoorde ze hoe Tamara in stilte haar werk corrigeerde.
‘Sorry, deed ik het verkeerd?’
‘Bij ons in de familie doen we het anders,’ antwoordde de schoonmoeder kil. ‘Maar ja, hoe zou jij onze gewoonten kunnen kennen…’
Tijdens de lunch vertelde Natasja enthousiast het verhaal van de buurvrouw die goed getrouwd was – ze rijdt nu in een Mercedes.
„Stel je voor, haar Sashka heeft alles zelf geregeld! En dat meisje komt uit een gewone familie.”
„Goed voor haar,” knikte Tamara. „Dat is wat een goede man kiezen betekent. En hoe gaat het met jouw Vadim? Rijdt hij nog steeds in die Volkswagen?”
